تگ الکترونیکی تگ RFID است که نام رایج RFID است. RFID مخفف عبارت Radio Frequency Identification است. ترویج و بکارگیری فناوری RFID توسط سازمانهای بینالمللی مانند Walmart، SAP، BEA، Intel، SensiTech و Swisslog در صنایع مربوطه خود پتانسیل توسعه عظیم و چشمانداز کاربردی گسترده این فناوری را ثابت و آشکار کرده است. ترکیب ارگانیک فناوری RFID و فناوری اینترنت یکی از انقلابی ترین نقاط رشد در صنعت جهانی فناوری اطلاعات است.
برچسب الکترونیکی یک فناوری شناسایی خودکار بدون تماس است. از سیگنال های فرکانس رادیویی برای شناسایی اشیاء هدف و به دست آوردن داده های مربوطه استفاده می کند. کار شناسایی نیازی به مداخله دستی ندارد. به عنوان یک نسخه بی سیم از بارکدها، فناوری RFID ضد آب، ضد مغناطیسی است، دارای مزایای مقاومت در برابر دمای بالا، عمر طولانی، فاصله خواندن زیاد، رمزگذاری داده ها روی برچسب، ظرفیت ذخیره سازی بیشتر داده ها و تغییر رایگان اطلاعات ذخیره شده است. روش کدگذاری، ذخیره و روش های خواندن و نوشتن برچسب های الکترونیکی با برچسب های سنتی (مانند بارکد) یا برچسب های دستی متفاوت است. ذخیره سازی کدهای برچسب الکترونیکی در یک فرمت فقط خواندنی یا خواندنی و قابل نوشتن در یک مدار مجتمع ذخیره می شود. به ویژه روش های خواندن و نوشتن، برچسب های الکترونیکی با انتقال الکترونیکی بی سیم محقق می شوند. ویژگیهای فنی برجسته برچسبهای الکترونیکی RFID عبارتند از: میتواند یک شی بسیار خاص را به جای تنها یک نوع شی مانند بارکد شناسایی کند. می تواند چندین شی را به طور همزمان بخواند، در حالی که بارکدها را فقط می توان یک به یک خواند. ذخیره سازی مقدار اطلاعات بسیار زیاد است. با استفاده از فرکانس رادیویی، داده ها را می توان از طریق مواد خارجی خواند، در حالی که بارکدها باید به لیزر یا مادون قرمز برای خواندن اطلاعات روی سطح ماده متکی باشند.
(1) برچسب (برچسب). این از عناصر جفت و تراشه تشکیل شده است. هر برچسب دارای یک کد الکترونیکی منحصر به فرد است. تگ الکترونیکی با ظرفیت بالا دارای فضای ذخیره سازی قابل نوشتن توسط کاربر است و برای شناسایی شی مورد نظر به جسم متصل می شود.
(2) قاری (خواننده). یک دستگاه دستی یا ثابت که اطلاعات برچسب را می خواند (و گاهی اوقات می نویسد).
(3) آنتن. سیگنال RF بین برچسب و خواننده ارسال می شود.