اصل کار اصلی فناوری RFID پیچیده نیست: پس از ورود برچسب به خواننده، سیگنال فرکانس رادیویی ارسال شده توسط خواننده را دریافت می کند و اطلاعات محصول (پاسیو تگ، برچسب غیرفعال یا برچسب غیرفعال) ذخیره شده در تراشه را با انرژی حاصل از جریان القایی ) یا تگ به طور فعال سیگنالی با فرکانس خاص ارسال می کند (تگ فعال، تگ فعال یا تگ فعال)، خواننده اطلاعات را می خواند و رمزگشایی می کند و آن را برای پردازش داده های مرتبط به سیستم اطلاعات مرکزی ارسال می کند.
یک سیستم کامل RFID از سه بخش تشکیل شده است: خواننده و برچسب الکترونیکی که به عنوان ترانسپوندر و سیستم نرم افزار کاربردی نیز شناخته می شود. اصل کار آن این است که Reader (Reader) انرژی موج رادیویی را با فرکانس مشخصی برای استفاده از خود ساطع می کند.
از نظر روش های ارتباطی و سنجش انرژی بین کارت خوان RFID و تگ الکترونیکی، تقریباً می توان آن را به دو نوع جفت القایی و کوپلینگ پس پراکنده تقسیم کرد. به طور کلی، RFID فرکانس پایین عمدتاً از روش اول استفاده می کند، در حالی که RFID فرکانس بالاتر عمدتاً از روش دوم استفاده می کند.
خواننده با توجه به ساختار و تکنولوژی مورد استفاده می تواند یک دستگاه خواندن یا خواندن/نوشتن باشد و مرکز کنترل و پردازش اطلاعات سیستم RFID است. خواننده معمولاً از یک ماژول کوپلینگ، یک ماژول فرستنده گیرنده، یک ماژول کنترل و یک واحد رابط تشکیل شده است. ارتباط نیمه دوبلکس عموماً برای تبادل اطلاعات بین خواننده و برچسب استفاده می شود و خواننده انرژی و زمان بندی برچسب های غیرفعال را از طریق کوپلینگ فراهم می کند. در کاربردهای عملی، عملکردهای مدیریتی مانند جمعآوری، پردازش و انتقال از راه دور اطلاعات شناسایی شی را میتوان بیشتر از طریق اترنت یا WLAN انجام داد.